خانه / اخبار سایت / نقد سیاستهای جاری وزارت بهداشت ، در برابر بیماری سرطان

نقد سیاستهای جاری وزارت بهداشت ، در برابر بیماری سرطان

بسم الله الرحمن الرحیم

نقد سیاستهای جاری وزارت بهداشت ، در برابر بیماری سرطان

*چند روز قبل در خبرها آمده بود،
رئیس اداره سرطان وزارت بهداشت ضمن بیان این مطلب که
طی دو دهه آینده تا میزان دو برابر بروز سرطان افزایش می‌یابد مهمترین دلیل آن را،
افزایش طول عمر مردم جهان دانسته است!

 

ایشان از جهش‌های سنی، چاقی، مصرف کم میوه و سبزی و کم‌تحرکی
به عنوان مهمترین عوامل افزایش بروز سرطان نام برده و در ادامه گفته است
برای طراحی و ساخت بیش از ۱۳۰ مرکز درمانی در کشور تا سال آینده از جمله ساخت ۵۰ مرکز شیمی‌درمانی سرطان برنامه‏ریزی شده است.
همچنین غلامرضا توگه استاد دانشگاه و فوق‌تخصص خون و سرطان و مشاور عالی سازمان انتقال خون
با بیان این که استانداردسازی باید در درمان سرطان متمرکز باشد،
خاطرنشان کرده است، سازمان غذا و دارو تلاش شبانه‌روزی و جدی دارد تا تمام امکانات استاندارد برای درمان سرطان را در کشور ایجاد کند و قدم‌های خوبی در حال طی شدن است.

این خبر ما را بر آن داشت تا یک واکاوی روی صورت مسئله داشته باشیم.

 

*میزان شیوع سرطان در ایران

 

در سالهای اخیر در کلام کارشناسان مطالب متعدد و بعضا ضد و نقیضی در مورد شیوع سرطان در ایران مطرح شده است. آیا شیوع سرطان در ایران نگران کننده است؟

 

در این که سرطان در ایران به صورت روزافزون در حال افزایش است تردیدی نیست.

 

در سال ۱۳۸۳ دکتر پیمان حداد متخصص پرتودرمانی سرطان مرگ ناشی از بیماری سرطان در کشور را روبه افزایش دانست و اعلام کرد: از هر پنج ایرانی یک نفر به علت این بیماری فوت می‌کند.

در سال ۱۳۸۹ دکتر سید جلیل حسینی رئیس انجمن اورولوژی ایران اعلام کرد سرطان پروستات در کشور بسیار زیاد شده است و از ۳۳ درصد شیوع برخوردار است. همچنین تومور مثانه سالانه مرگ و میر زیادی به دنبال دارد.

 

در سال ۱۳۹۲ علی‌اکبر حق‌دوست

عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی کرمان فاش ساخت که کرمان در بروز بعضی از سرطان‌ها از جمله حنجره و مثانه در سه سال اخیر رتبه اول، و در شیوع سرطان دستگاه تنفسی جزو استان‌های بالا و در بروز سرطان سینه و روده در رتبه‌های چهارم و پنجم کشور قرار دارد.

 

میزان ابتلاء به سرطان در سال‏های گذشته ۷۰ هزار مورد در سال بود ولی رییس سازمان غذا و دارو برای سال ۱۳۹۳ برآورد خود را ۸۵ هزار نفر عنوان کرد. همین افزایش ۱۵ هزار نفری در طی یکی دو سال نشان از رشد سریع این بیماری دارد.

 

شیوع بالای سرطان در ایران و کاهش سن ابتلا به این بیماری سخت و پرهزینه باعث شده که برخی متخصصین سرطان شناسی از اصطلاح “سونامی سرطان” برای نشان دادن شدت خسارات‏های جانی و مالی این بیماری در کشور استفاده کنند.

 

به عنوان مثال دکتر عبدالله فضل‏علی زاده، رئیس انجمن سرطان ایران در سال ۱۳۸۸ از رشد فزاینده‏ی بیماران سرطانی در کشور به عنوان یک سونامی ناگهانی نام برد.

 

پروفسور پارسا عضو انجمن سرطان‌شناسی آمریکا نیز در سال ۱۳۹۱ اذعان کرد، شمار بیماران سرطانی به خصوص در ایران رو به رشد است و در سال ۲۰۱۵ ایران با سونامی سرطان روبه‌رو می‌شود.

 

با این همه آقای دکتر دیناروند رییس سازمان غذا و دارو در سال ۱۳۹۳ در اظهاراتی عجیب اعلام کرد:

 

«ذکر سونامی سرطان در رسانه‌ها درست نیست. سونامی یعنی که سرطان در کشور چند برابر شده باشد در حالی که این‏طور نیست، پیش‏بینی‏ها نشان می‌دهد که در سال ۹۳، ۸۵ هزار مورد جدید سرطان داشته باشیم….»

در حال حاضر گزارشهای دریافتی

 

از بخش‏های بیمارستانی مربوط به بستری و درمان بیماران سرطانی، حاکی از ازدحام مبتلایان به سرطان در این مراکز است. با این حال معلوم نیست چرا رییس سازمان غذا و دارو در برابر واقعیت‏های پیش رو که بارها توسط متخصصین هشدار داده شده است، صرفا با واژه‏ی سونامی مخالفت می کنند؟ آیا باید آمار سرطان چند برابر شود تا نگران شویم؟ آمار ثبت شده سرطان در سال ۱۳۸۳، ۴۷ هزار نفر بوده است که ظرف ده سال به ۸۵ هزار نفر رسیده است. آیا این نگران کننده نیست؟

 

از طرف دیگر مسئله فقط افزایش آمار سرطان نیست بلکه سن ابتلاء به آن نیز پایین آمده است. وقتی صحبت از علل افزایش سرطان می شود، طولانی شدن عمر انسان را از دلایل عمده مطرح می کنند ولی امروزه ما شاهد مواردی متعدد از بروز انواع سرطان حتی در دهه دوم زندگی هستیم که نقض کننده‏ی این ادعاست.

 

پروفسور پارسا در سال ۹۱ از کاهش سن ابتلاء به سرطان سینه در ایران خبر داد و گفت سن سرطان سینه در زنان ایرانی از ۳۰ به ۱۵ سال کاهش یافته است و ما باید به علت بروز این واقعه پی ببریم.

 

دکتر محمدرضا میر، متخصص سرطان شناسی نیز از سرطان سینه به عنوان اولین و شایع‏ترین سرطان زنان بعد از سرطان پوست در کشور نام برد و اظهار داشت سن ابتلا به این بیماری در میان زنان ایرانی ۱۰ سال کمتر از دیگر کشورهاست که دلیل آن نامعلوم است.این متخصصان که قطعا با عوامل معمول سرطان‏زا آشنا هستند، می گویند علت شیوع سرطان سینه در سنین پایین در ایران نامعلوم است و باید بررسی شود پس این که برخی ساده اندیشانه می گویند سن بالا یا چاقی یا  کم خوردن میوه موجب آن است، محلی از اعراب ندارد.

مگر کم‏تحرکی و چاقی

و مصرف اندک سبزی، فقط مربوط به کشور ماست؟ این مشکل همه جوامع شهری در اروپا و آمریکاست. پس چرا سن ابتلاء به سرطان فقط در اینجا باید این قدر پایین باشد؟

 

*عوامل اصلی شیوع سرطان در کشور ما

 

سرطان در تمام دنیا رو به افزایش است. طبیعتا برخی عوامل مثل اغذیه چرب، چاقی، بی تحرکی، آلودگی هوا، دخانیات، استرس در همه جوامع دخیل هستند ولی به عقیده‏ی ما برخی دیگر از عوامل سرطان هستند که در کشور ما بیش از بسیاری از نقاط دیگر دنیا تاثیرگذار می باشند و همین عوامل‏ سرعت رشد سرطان را بیشتر و سن ابتلاء به آن را کاهش داده‏اند.

به عنوان مثال مصرف کودهای شیمیایی در ایران خیلی بی ضابطه بوده است تا جایی که دکتر پیام آزاده دبیر همایش سالانه انجمن سرطان ایران در سال ۱۳۸۸ اعلام کرد: سرطان‏های دستگاه گوارش به دلیل به کارگیری کودهای نیترات در کشور رو به گسترش است.

 

کشورهای پیشرفته دنیا استفاده از کودهای حاوی نیترات وکادمیوم را به دلیل سرطان‏زا بودن شان حذف کرده اند ولی در ایران برای واردات این کودها یارانه پرداخت می شود. استفاده از کودهای اوره- فسفر است که سبب بزرگ و سنگین شدن سیب زمینی‏ها می شود. ما مردم را به خوردن سبزی و سیفی‏جات به منظور مقابله با سرطان ترغیب می‏کنیم در حالی که به دلیل استفاده از کود ازت، این سبزی‏جات منشا انواع سرطان‏ها هستند. مصرف بیش از حد سموم دفع آفات در شمال کشور نیز باعث افزایش روزافزون سرطان های دستگاه گوارش در این مناطق شده است.

 

خانم دکتر وحید دستجردی وزیر وقت بهداشت و درمان در سال ۱۳۹۰ ضمن تایید خطرهای موجود در مواد غذایی حاصل از سموم و کودهای شیمیایی گفت: میزان سمی که در محصولات غذایی مصرف می‌شود، بالاست و وجود این سموم به ایجاد انواع بیماری‌ها از جمله سرطان منجر می‌شود.

علت دیگر،

افزودن بی ضابطه‏ ی مواد نگهدارنده به مواد غذایی است که در این مورد هم ضعف نظارتی وجود دارد. دکتر سید محسن موسوی رئیس اداره سرطان مرکز مدیریت بیماری های وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی در سال ۱۳۸۵ هشدار داد:

 

«استفاده بیش از حد مجاز از نیتریت به عنوان نگهدارنده در مواد غذایی، کنسروها و… قطعا یک عامل سرطان‏زا محسوب می شود. متاسفانه در بررسی های انجام شده، مواد غذایی ما حاوی نیتریت به میزان بالایی هستند. پیش‏بینی ما این است که در یک یا دو دهه آینده وضعیت سرطان در کشور ما دچار تغییرات جدی شود و شاهد افزایش موارد ابتلا به سرطان در کشور باشیم».

 

علت دیگر تولید و مصرف محصولات کشاورزی است که
از نظر ژنتیکی دستکاری شده اند که عامل بالقوه مهمی است تا وضعیت ما در آینده بدتر از این هم بشود.

 

تجویز و مصرف بی رویه داروهای شیمیایی، تصویربرداری‏های بی رویه با اشعه ایکس،
آلوده شدن خاک کشورهای همسایه با اورانیم ضعیف شده،
عوامل دیگری هستند که ریسک ابتلاء به سرطان را در کشور ما افزایش داده اند که بحث آن مفصل است.

سرطان و امنیت ملی

 

بنا بر آنچه گفته شد،
سرطان و مقوله های مربوط به آن مثل کشاورزی، برای ما تبدیل به یک موضوع امنیتی شده است.
چون هم اقشار مختلف جامعه در همه سنین را درگیر می کند،
هم مخارج زیادی را به کشور و خانواده ها تحمیل می کند.

 

سرطان به تجارتى بس سودآور مبدل شده،
به طورى که زمینه فعالیت کارتل‏هاى بسیارى در بخش‏هاى دارویى،جراحى، تحقیقاتى و…
را فراهم آورده است. تجارت سرطان پس از رقیب بزرگترش یعنى صنعت پتروشیمى،
در رتبه دوم قرار دارد. در مقاله ای ذکر شده بود که طى بیست‏سال یعنى از سال ۱۹۷۰ تا ۱۹۹۰ تنها در آمریکا،
چنین تجارتى حدود هزار میلیارد دلار را به خوداختصاص داده است.

به همین دلیل است که

همواره برای درمانهای دارویی سرطان مثل شیمی درمانی
با وجود درصد موفقیت کم آن تبلیغ می شود
و قدرتهای جهانی در عمل به دنبال پیشگیری از سرطان نیستند.

 

شواهد نشان می دهد که دشمنان ما از هر راهی که بتوانند در سدد گسترش سرطان در منطقه هستند
تا از این راه کشورهای منطقه را هم از نظر سطح سلامت و هم از نظر مالی و اقتصادی فلج کنند. 

 

نتایج یک تحقیق بین المللی نشان داده است که
مواد سمی و سرطان‏زای ناشی از حمله رژیم صهیونیستی به غزه
تا ده ها سال در بدن انسان ها و آب های زیرزمینی غزه باقی مانده و بیماری هایی نظیر سرطان،
بیماری های کبدی و کلیوی و نازایی ایجاد خواهد کرد.
همچنین سرطان غدد لنفاوی که به ندرت در میان افراد زیر ۱۲ سال مشاهده می‌شود،
هم‏اینک به یک بیماری عادی در میان کودکان عراقی تبدیل شده است.

وقتی بمب یا موشکی به جایی شلیک می کنند،
عده ای کشته می شوند و موضوع تمام می شود ولی تصور کنید در هر خانواده یک بیمار سرطانی باشد.
در این صورت آن خانواده ماهها و سالها درگیر آن بیمار می شوند و همه دارایی خود را مجبور می شوند
برای درمان او هزینه کنند و زیر خط فقر می روند.
علاوه بر آن در جنگ رودررو دشمن باید هزینه کند ولی با گسترش سرطان و سایر بیماریها شما مجبور می شوید
مرتب بر تعداد مراکز درمانی خود بیفزایید و از دشمن خود دارو بخرید لذا برای آنها صرفه اقتصادی هم دارد.

 

در این زمینه آقای دکتر محمد اسماعیل اکبری
رئیس مرکز تحقیقات سرطان دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی در سال ۱۳۹۲
در سخنانی قابل تامل ضمن هشدار نسبت به ترفندهای برخی شرکت‌های دارویی بزرگ دنیا
و سوءاستفاده از نیاز مبتلایان به سرطان بر لزوم افزایش آگاهی بیماران تاکید کرد و اذعان نمود:

 

سرطان تلخ‌ترین و در عین حال گران ترین بیماری است

که سالانه شش میلیارد دلار هزینه مستقیم درمان آن است
و البته هزینه‌های جانبی آن بسیار بیشتر از این اعداد و ارقام است.
موضوع مهمتر آن که تحقیقات انجام شده نشان داده حدود ۸۰ درصد هزینه‌های درمان این بیماری از جیب بیماران پرداخت می‌شود.
به همین دلیل آمار و ارقام بیمارانی که به دلیل سرطان زیر خط فقر سقوط می‌کنند
یا دچار هزینه‌های فلاکت بار درمان می شوند، دو برابر بیماری‌های دیگر است.
از آنجا که فرد مبتلا به سرطان و همچنین خانواده وی برای درمان این بیماری عجله دارند، ممکن است
مقابل هر داروی جدیدی مستاصل شوند.
با استفاده از همین نیاز، شرکت‌های بزرگ دارویی همواره به دنبال ارایه یک داروی جدید و البته با تبلیغات فراوان هستند؛
این درحالی است که ممکن است آن دارو اثربخشی لازم را نداشته باشد.


به همین دلیل مردم باید اطلاعات لازم را در این زمینه داشته باشند…
در کشور برای درمان این بیماری داروی زیادی مصرف می‌شود.
ایران بیش از کشورهای اروپایی برای درمان سرطان از دارو مصرف می‌کند.
از طرف دیگر بیماران نیز نادانسته به بهانه دست یافتن سریع‌تر به درمان،
هر دارویی که توصیه می‌شود را استفاده می‌کنند….
در کشور ما در مصرف داروهای شیمی‏درمانی بدترین اتفاق دارویی برای بیماری سرطان افتاده است؛
به طوری که بررسی سازمان ملل در مورد بهبود یافتگان ناشی از سرطان نشان داد که جراحی ۴۹ درصد،
رادیوتراپی ۴۰ درصد و شیمی درمانی ۱۱ درصد در بهبود کامل این بیماران موثر است.
بنابراین مشاهده می‌کنید که هرچند شیمی درمانی ۱۱ درصد در بهبود بیماران تاثیر داشته
اما بیشترین هزینه و وقت در این زمینه مصرف شده است».

 

بنابراین برای دشمن فرقی نمی کند که با بمب‏های حاوی اورانیوم
به گسترش سرطان دامن بزند یا با ورود محصولات تراریخته.

هدف گسترش سرطان

و تبعات آن برای منطقه و علی الخصوص جمهوری اسلامی است.
آنها حتی برای صورت خوش دادن به افزایش سرطان در منطقه از فتاوای مفتی‌های وهابی هم بهره می برند.

 

چند سال قبل “عبدالله بن محمد المطلق
” مشاور دفتر پادشاهی سعودی و عضو هیئت علمای ارشد عربستان و عضو کمیته دائمی پژوهش‌های علمی و صدور فتوا  در سخنانی عجیب گفت:

 

«کسانی که با بیماری سرطان از دنیا می‌روند در حکم شهید هستند.
این بیماری دارای فایده بسیاری برای بنده است و دیدار خداوند با این بیماری بهتر از این است که
انسان بدون هیچ هشدار قبلی و در حالی که از گناهان پاک نشده است، از دنیا برود.
سرطان نعمتی برای بنده خدا است که در سایه آن انسان می‌تواند
آخر عمرخود را در راه‏کارهای خوب و عبادت خداوند و استغفار
به درگاه خداوند بگذراند و خود را برای سفر آخرت آماده کند»

 

*در چنین شرایطی تکلیف چیست؟

 

دشمن‏ شناسی و بصیرت ایجاب می کند ما در برابر رشد فزاینده عوامل ایجاد سرطان
در وهله اول به فکر رفع عوامل آن باشیم نه این که بر روی درمان تمرکز کنیم.

 

داروهای سرطانی عمدتا وارداتی هستند.
طبق آمار سالانه بیش از ۱۰۰ هزار بیمار نیازمند شیمی‏درمانی داریم که هزینه سالانه این بیماران حدود ۹۰۰ میلیارد تومان می شود.
برخی مطالعات نشان می دهد که تنها دو تا پنج درصد از بیمارانی که شیمى درمانى می شوند
بعد از پنج سال استفاده از این شیوه،
زنده هستند و زنده در چنین ادبیاتى، یعنى آن که از لحاظ بالینى مرده نیستند.

 

در چنین شرایطی مسئولانی که

در بیان دلایل افزایش روزافزون سرطان صرفا به افزایش طول عمر و چاقی
و بی تحرکی بسنده می کنند یا صرفا به دنبال گسترش مراکز شیمی‏درمانی و واردات داروهای مربوطه هستند،
خواسته و ناخواسته در زمین دشمن بازی می‏کنند و تلاش آنها بر خلاف سیاست‏های اقتصاد مقاومتی
و به ضرر بیماران و خانواده های آنان می باشد.
بنابراین لازم است مردم و نمایندگان مجلس و جامعه پزشکی نسبت به این تهدیدها آگاه شده
مانع اجرای سیاستهایی که با موضوع سلامت جامعه سطحی برخورد می‏کنند شوند.

دکتر رضا منتظر

 

نقد سیاستهای جاری وزارت بهداشت ، در برابر بیماری سرطان

درباره مدیریت

همچنین ببینید

لیست کشورهایی که کشت تراریخته در آنها ممنوع است

بسم الله الرحمن الرحیم اسامی کشورهایی که کشت محصولات دستکاری شده ژنتیک(تراریخته) در آنها ممنوع …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.